De gesprekken in de groepjes gingen allereerst in op het tijdsbegrip in de Bijbel en in het bijzonder in psalm 90. Hoe kunnen wij mensen tijd ‘snappen’? Zeker als je het zet in perspectief van de eeuwigheid zijn wij mensen maar kleine wezens… Dat God is van eeuwigheid tot eeuwigheid kunnen wij, tijdelijke mensen, maar moeilijk vatten. Toch schrijft Mozes dat echt in vers 4: ”Want duizend jaren zijn in Uw ogen als de dag van gisteren, wanneer die voorbijgegaan is, of als een wake in de nacht”. In het perspectief van die eeuwige en tijdloze God zijn wij mensen maar nietige schepselen. Dat schrijft Mozes dan ook: ”De dagen van onze jaren: daarin zijn zeventig jaren, of, als wij zeer sterk zijn, tachtig jaren, maar het meeste daarvan is moeite en verdriet, want het wordt snel afgesneden en wij vliegen heen”. Dit besef van de tijd waarin wij leven krijgen we echter alleen door het geloof in Hem.

Dat blijkt ook uit de volgende vragen en antwoorden. Want hoe kan Mozes nu verlangen naar ándere tijden en naar het vervullen van onze tijd met Gods tijden? Dat spreekt hij dan ook uit in vers 12: ”Leer ons zo onze dagen te tellen dat wijsheid ons hart vervult”. Mozes weet van Wie hij het moet ontvangen in zijn leven. God is de God van alle dingen, ook van de tijd en van de eeuwigheid. Als je dat weet dan durf je ook te vertrouwen op Hem en op Zijn tijd. Hij houdt de tijden immer in Zijn Handen!

Na deze mooie bespreking in de groepjes komen we weer bijeen in de grote groep. Teuni verduidelijkt nog een vraag van Nicolet de Groot over het woord ‘overeenkomstig’ uit vers 15. Maar het is vooral Vincent Dekker die de show steelt. We lezen het graag in de volgende All you need is Love in de ‘Courank’. Verder blijkt dat de meeste JV-ers prioriteit geven aan gezelligheid in plaats van aan een lange nachtrust. En zo tikt de tijd rustig verder…

Volgende week: eeuwigheid. Nu enkel nog wat mededelingen.

| ZEGVELD | geplaatst: 28/11/11 09:00 | aangepast: niet